טעכנאלאגיע: טעלעפאנען, קאמפיוטערס, אינטערנעט, גוגל און דער סמארטפאון

הקדמה

א גוטן מאנטאג, טייערע לייענער!

א טעלעפאן אין קעשענע, א קאמפיוטער אויפן טיש, און אן אינטערנעט וואס איז אומעטום: מיט א דור צוריק איז דאס נאך געווען א חלום, און היינט קען מען זיך שוין קוים פארשטעלן א טאג אן דעם. האבן מיר געגעבן דעם נומער א טעמע וואס רירט אן יעדן איינעם: טעכנאלאגיע. ווי אזוי די נייע מאשינען האבן געטוישט דאס לעבן – צום גוטן, צום שלעכטן, און צום לאכן.

מיר הייבן אן מיט „געוואלדיג“, וואס גייט זוכן אין דער היסטאריע א ביישפיל צום אינטערנעט, און טרעפט עס ביי די ערשטע צייטונגען מיט א הונדערט און פופציג יאר צוריק. „ואידך“ פירט אונז דורך הונדערט יאר קאמוניקאציע אין פיר שטאפלען: פונעם טעלעגראף ביזן סמארטפאון. און „צ.שרייבער“ פרעגט שוין אין 2015 די שאלה וואס מען פרעגט היינט אומעטום: וועלן קאמפיוטערס אמאל קליגער ווערן פון מענטשן?

דער בלאגער „זאלצוואסער“ שרייבט א בריוו צו די אויטאמאטישע מאשינען וואס וועקן אים אויף אינמיטן דער נאכט, און „יידל“ נעמט אונז מיט אויף א רייזע ארום דער וועלט – פון רוים ביזן אמאזאן – אן זיך אויפשטעלן פונעם בענקל.

אינמיטן נומער קריגט מען זיך: איז מען „אדיקטעד“ צום טעלעפאן, אדער ליגט דער פראבלעם אינעם מענטש? און צום לאכן ברענגט „פשוט־קאמפליצירט“ א פראקטישן לערנבוך פאר ראשי ישיבות: ווי אזוי מען לאזט א טאטע קלינגען. דערצו: פערל פון די ארכיוון (וואס לערנט מען פונעם GPS?), „היינט מיט . . . יאר צוריק“ (גוגל סקענט ביכער, געשעפטן פארמאכן זיך, און א פליגער וואס דער קאמפיוטער האט אפגעשטעלט), און די תגובה פון דער וואך.

אלע שטיקער זענען אויסגעקליבן פון די ארכיוון און מגיה געווען לויט די כללים פון אויסלייג און גראמאטיק. דער טעקסט איז געבליבן ווי די שרייבער האבן אים געשריבן, אויסער די תיקונים וואס די כללים פאדערן; וואו מיר האבן עפעס אויסגעלאזט, שטייט [פארקירצט]. און אויב איר לייענט דאס אויף א טעלעפאן – זייט מוחל, נישט צו לאנג.