הקדמה
טייערע לייענער,
די וואך לייענען מיר פרשת וירא – די סדרה פון הכנסת אורחים, פון סדום, און פון דער עקידה – און דער דריטער נומער פון „ארכיוו“ גייט מיט איר.
דער הויפט־ארטיקל, פון „רבי איד“, פרעגט א קשיא וואס מען הערט נישט אלע טאג: אויב גאט האט געהייסן ברענגען יצחק'ן פאר א קרבן, און א מלאך – נישט גאט אליין – האט אים אפגעשטעלט, אויף וועלכן אופן איז אברהם בייגעשטאנען דעם נסיון? זיין תירוץ איז א שטארקער, און נישט יעדער וועט מיט אים מסכים זיין; צום סוף ברענגען מיר אויך א תגובה פון היידפארק אין תשס"ו, וואס פרעגט די זעלבע קשיא פון דער אנדערער זייט.
אויף דער „היימישער קרעטשמע“ האט „קרעמער“ אין תשס"ו געפרעגט וויפיל ווייבער, זין און טעכטער לוט האט געהאט, און ווי אזוי לוט'ס ווייב האט געהייסן. אין סדום האט מען געהאלטן אז „שלי שלי ושלך שלך“; אין קאווע שטיבל האט מען זיך געטענה'ט צי מען מעג זיך אנכאפן אין א שכנ'ס אפענעם וויי פיי. שרה האט געלייקנט „לא צחקתי“, און אין „תורה און וויסנשאפט“ ברענגען מיר וואס די פארשער ווייסן היינט וועגן ליגנט זאגן. און אין „הומאר“ באקלאגט זיך א גאסט אויף א בעל אכסניא וואס האט אים געגעבן א הויז אויף א שבת – נישט פונקט ווי אברהם אבינו.
כ"ב חשון איז די יארצייט פון ר' עזריאל הורוויץ, דער רב פון לובלין, וועמען מען האט גערופן „דער אייזערנער קאפ“; „הוגה“ האט פארציילט א מעשה וועגן זיין קבר און דעם חוזה'ס קבר. דערצו די פעסטע קאלומס: „יארצייטן פון דער וואך“, „פערל פון די ארכיוון“, „היינט מיט . . . יאר צוריק“ און „די תגובה פון דער וואך“.
א גוטן שבת!