דער מענטש: כאראקטער, מידות, געוואוינהייטן און פסיכאלאגיע

הקדמה

„כמים הפנים לפנים כן לב האדם לאדם“ – ווי אין וואסער זעט א מענטש זיין אייגן פנים, אזוי זעט ער אין א צווייטן זיין אייגן הארץ. דער נומער איז געווידמעט דעם מענטש אליין: זיין כאראקטער, זיינע מידות, זיינע געוואוינהייטן, און די פסיכאלאגיע וואס שטעקט הינטער זיי.

אינעם הויפט־ארטיקל נעמט „הבל וריק“ אונטער א שארפער לופע א מידה וואס די מוסר־ספרים האבן, לויט אים, פארזען: דאס נישט פארגינען דעם גביר פון שטאט. אינעם שמועס פון דער וואך מאכן די ליינער פון קאווע שטיבל א „טעסט“ וואס טיילט די מענטשן איין אין ניין טיפן – און קריגן זיך צי מען קען בכלל אריינשטעלן א מענטש אין א קעסטל.

„יעקב מעקסוועל“ און „מי אני“ ברענגען די בארימטסטע עקספערימענטן אויף דער מענטשליכער נפש, פון פרעה פסמתיך ביז מילגרעם. „שאלתיאל“ דערציילט די געשיכטע פון זיגמונד פרויד און זיין שיטה, מיט א באזוך פונעם רש"ב אין וויען. „לולקע-ציבעך“ וויל זיך פארשטעלן פאר די ליינער און שטעלט זיך אפ ביי דער פראגע „ווער בין איך?“, און דער שלומיאל פון די מעשיות באקומט א פולע ביאגראפיע. צום סוף ציילט „זאלצוואסער“ אויס פיר סארטן בלאפער וואס קומען שפעט צום דאווענען.

אין די פערל: א ליד פון איינעם וואס יאגט זיך, קנאה און מיליאנען, און צוויי אפאריזמען. אין „היינט מיט . . . יאר צוריק“: א קלאג פון 2022 פון איינעם וואס האט זיך געשלאגן מיט זיין יצר, און א ליד פון 2013 וואס הייסט „לעב דיין אייגענעם!“.

אלע שטיקלעך זענען אויסגעקליבן און מגיה געווען; וואו מען האט פארקירצט, איז עס אנגעצייכנט. די פולע מקורות געפינט איר אויפן לעצטן בלאט.